اسکیمرهای روغن را می توان بر اساس عواملی مانند ساختار، اصل عملکرد و تحرک به روش های مختلفی طبقه بندی کرد. انواع متداول عبارتند از کفگیرهای روغن کمربند فولادی، کفگیرهای روغنی نوع درام (یا کفگیرهای درام شناور)، کلکتورهای روغن گرداب، کفگیرهای متحرک روغن و واحدهای بازیابی فراساحلی به سبک پانتون. با توجه به تحرک، آنها به دو دسته ثابت یا متحرک طبقه بندی می شوند. واحدهای سیار اغلب به چرخهای چرخان برای جابجایی آسان مجهز هستند. از نظر مکانیزم محرک، آنها می توانند برقی یا پنوماتیکی باشند که مدل های پنوماتیکی با موتورهای هوا کار می کنند.
ساختار هسته معمولاً شامل یک واحد محرکه (به عنوان مثال، موتور الکتریکی، موتور هوا) است. اجزاء برای جذب یا جمع آوری روغن سطحی (مانند تسمه های فولادی اولئوفیل، درام ها، یا ورودی های مکش شناور). دستگاه های جداسازی برای افزایش خلوص روغن و دستیابی به جداسازی روغن از آب (مثلاً مخازن جداسازی ثانویه، جداکننده های لوله شیبدار، یا اتاق های جداسازی گردابی). اجزای انتقال روغن جمع آوری شده (مانند پمپ های دیافراگمی الکتریکی، پمپ های پریستالتیک، لوله کشی). و یک سیستم کنترلی که عملکرد خودکار و تخلیه زمانبندی شده روغن را ممکن میسازد.
این تجهیزات معمولاً با استفاده از مواد مقاوم در برابر خوردگی مانند فولاد ضد زنگ 304 یا پلاستیک های مهندسی ABS ساخته می شوند.
